Κήλες

Ορισμός

Κήλη είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία δημιουργείται ή διευρύνεται ένα προϋπάρχον έλλειμα (τρύπα ή πόρος) μέσα απ’ το οποίο περνούν παρακείμενοι ιστοί ή όργανα εντός ενός περιβλήματος που ονομάζεται κηλικός σάκος. 

Είδη:

Οι κήλες ταξινομούνται με κυρίως βάση της θέση τους καθώς και αν είναι επίκτητες (δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της ζωής) ή συγγενείς (εκ γενετής). 

Συνεπώς έχουμε βάση θέσης διάφορα ευένδοτα σημεία στο ανθρώπινο σώμα, στα οποία είναι πιο εύκολο να  εμφανιστούν κήλες. Αυτές μπορεί να είναι είτε επίκτητες είτε συγγενείς. Οι πιο συνηθισμένες είναι:

  1. Βουβωνοκήλη εμφανίζεται στο σημείο όπου το κατώτερο τμήμα του κορμού ενώνεται με τον μηρό (είτε δεξιά είτε αριστερά) κατά την πρόσθια επιφάνεια του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος. Είναι η πιο συχνή κήλη με μεγαλύτερη συχνότητα στους άντρες και πιο συχνή τη δεξιά πλευρά. Μπορεί να είναι είτε Λοξή (με συχνότητα 2:1) είτε Ευθεία. Πολλές φορές, ιδίως σε παραμελημένες περιπτώσεις Λοξής Βουβωνοκήλης, ο κηλικός  σάκος καταδύετε εντός του οσχέου. Σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται Οσχεοκήλη.

  2. Μηροκήλη εμφανίζεται σχεδόν στην ίδια θέση με την Βουβωνοκήλη, με τη διαφορά ότι βρίσκεται  λίγο πιο κάτω προς την έσω επιφάνεια του μηρού. Αντιστοιχούν στο <10% των κηλών αλλά εμφανίζονται συνήθως ως περισφιγμένες και χρήζουν άμεσης Χειρουργικής αποκατάστασης.

  3. Κοιλιοκήλη εμφανίζεται κυρίως κατά τη μέση γραμμή του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος. Αναλόγως του ύψους που εμφανίζεται η κήλη, διακρίνουμε την Επιγαστρική κήλη στο Άνω μέρος της Κοιλιάς ή την Ομφαλοκήλη που εμφανίζεται λόγω της διεύρυνσης του φυσικού ελλείματος που υπάρχει στον ομφαλό.

  4. Κήλη του Spiegel είναι κήλη του πλάγιου πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος λόγω γενετικού ελλείμματος των μυών. 

  5. Κήλη των αθλητών (σύνδρομο Κοιλιακών/Προσαγωγών) η οποία είναι μία παραλλαγή της βουβωνοκήλης που οφείλεται σε κάκωση των μυών του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος έπειτα από έντονη κόπωση με αποτέλεσμα τον χρόνιο πόνο.

Μια μεγάλη κατηγορία κηλών είναι οι Μετεγχειρητικές Κήλες. Αυτές είναι επίκτητες κήλες και εμφανίζονται μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στα σημεία των τομών του κοιλιακού τοιχώματος. Οι Μετεγχειρητικές Κήλες ποικίλουν σε θέση και μέγεθος.

Συμπτώματα/κλινική εικόνα: 

Τα συμπτώματα της κήλης είναι ανάλογα του είδους και της θέσης της κήλης. Από τα πρώτα που θα αναφέρει ο/η ασθενής είναι ότι παρατηρεί «ένα φούσκωμα ή εξόγκωμα που δεν είχε πριν, το οποίο μπορεί να ˝μπαινοβγαίνει˝, έπειτα από σήκωμα βάρους που συνοδεύεται ή όχι από αίσθημα πόνου ή καψίματος». Τα σημεία που μπορεί να εμφανιστεί είναι σχετικά με τις συνήθεις θέσεις εμφάνισης κήλης (μέση γραμμή κοιλιακού τοιχώματος, μηροβουβωνική χώρα, ομφαλός, παλιές χειρουργικές τομές κτλ). Αυτό όμως που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και το επείγον σε μία κήλη είναι αν αυτή είναι περισφιγμένη ή όχι. Αν δεν είναι περισφιγμένη τότε τα συμπτώματα είναι αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω. Αν όμως είναι περισφιγμένη τότε τα συμπτώματα είναι πιο έντονα, όπως συνεχής και έντονος πόνος, πιθανόν έμετοι, δυσκολία αφόδευσης, ερυθρότητα της περιοχής, πυρετός, δυσκολία στην ούρηση κ.α. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε μία επείγουσα κατάσταση την οποία πρέπει να την αντιμετωπίσει άμεσα έμπειρη χειρουργική ομάδα.

Αίτια και παράγοντες κυνδύνου: 

Οι βασικές αιτίες εμφάνισης Κήλης είναι η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, η εξασθένηση του κοιλιακού τοιχώματος ή ο συνδυασμός τους. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής:

  • Άρση βάρους (αθλητικές δραστηριότητες, χειρωνακτικές εργασίες κ.α.)

  • Έντονος και επίμονος βήχας (Λοιμώξεις, ΧΑΠ, φάρμακα)

  • Εγκυμοσύνη/Υπερτροφία προστάτη οδηγούν σε εξασθένιση του κοιλιακού τοιχώματος

  • Νόσοι του συνδετικού ιστού - κολλαγόνου

  • Φάρμακα

  • Κληρονομική προδιάθεση

  • Παχυσαρκία 

  • Ασκίτης

  • Οικογενειακό ιστορικό / Ιστορικό χαμηλού βάρος γέννησης (<1500gr)

  • Ορθοστασία

  • Κάπνισμα

  • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις

Διάγνωση

Η διάγνωση της κήλης γίνεται, κυρίως, με την κλινική εξέταση και τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού του ασθενούς. Οι διαγνωστικές εξετάσεις που θα επιβεβαιώσουν τη διάγνωση είναι ο Υπέρηχος, η Αξονική τομογραφία και η Μαγνητική τομογραφία. Ένας έμπειρος χειρουργός οφείλει να μπορεί να διακρίνει την κήλη από άλλες καταστάσεις που, ενδεχομένως, να έχουν παρόμοια συμπτώματα και κλινική εικόνα όπως άλλες παθήσεις των όρχεων, παθήσεις των αγγείων της περιοχής που εμφανίζεται η κήλη, λεμφαδένες, κύστες και άλλα μορφώματα του δέρματος και του υποδορίου κ.α.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση στις κήλες είναι πάντα η  Χειρουργική αποκατάσταση με την χρήση πλέγματος στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με Ανοικτό χειρουργείο είτε με κάποια Ενδοσκοπική μέθοδο, που περιλαμβάνει τις πιο σύγχρονες μεθόδους αντιμετώπισης, τη Λαπαροσκοπική και τη Ρομποτική αποκατάσταση. Η κάθε μέθοδος έχει τις σχετικές και τις απόλυτες ενδείξεις και αντενδείξεις. Η επιλογή του είδους αντιμετώπισης καθορίζεται από παράγοντες όπως είναι κυρίως η ηλικία, η συννοσηρότητα, το ιστορικό του/της ασθενούς κ.α. Σίγουρα είναι μια απόφαση που θα ληφθεί από κοινού έπειτα από λεπτομερή και πλήρη ενημέρωση από τον εξειδικευμένο χειρουργό.

Previous
Previous

Παθήσεις Χοληδόχου Κύστης και Χοληφόρων